Nokere Koerse - Solist Alec Segaert strandt in het zicht van de streep: "Ik was er zo dichtbij"

"Ik was er zo dichtbij. Ik ben dan ook heel ontgoocheld dat ik mijn inspanning niet met een zege heb kunnen afsluiten. De benen wilden in de laatste meters echt niet meer mee. Ik sloeg op die bewuste kasseizone van de Doorn meteen een kloof op de rest. Ik besloot om er vol voor te gaan. Ik mocht niet meer twijfelen. Ik gaf meteen het volle pond. Dit was ook zo bedacht. Vanaf de kasseizone van de Doorn tot aan de Herlegemstraat stond de wind immers in het voordeel en dus gunstig. Daarna kwam wel een heel lange weg met tegenwind. Ik wou eigenlijk eens aan de boom schudden en met wat mannen op pad gaan naar Noker, maar ik kwam plots alleen te zitten. Ik kon niet meer terug", sakkerde Segaert.

Zijn teamgenoten probeerden de vlucht van Alec Segaert te beschermen. "Dat hoorde ik ook langs onze communicatie. Het is jammer dat ik het dan niet kan afmaken. De laatste kilometers voelde ik niets anders meer dan pijn. Ik verzuurde helemaal. Mijn sportdirecteur Nikolas Maes schreeuwde mij nog veel moed in, maar het was helemaal op. Het heeft niet mogen zijn. Ik wou niet achterom kijken. In de laatste 150 meter zag ik de schaduw van het peloton alsmaar naderen. Dan weet je het wel. Ik neem mee dat de conditie goed is", besloot Segaert.