EK veldrijden - Zilveren Giel Lejeune: "Verschoot ervan dat ik nog zo'n sprint kon rijden"

"Ik ben toch redelijk ontgoocheld met die tweede plaats", pufte hij aan de finish. "Er zat meer in dan een zilveren medaille. Langs de andere kant wint de sterkste en moet ik tevreden zijn met wat ik presteerde. Het was een redelijk gesloten EK. Er werd niet gemakkelijk een verschil gemaakt. Op de trappen brak het wat, maar daarna smolt alles weer samen. Die trappenpartij had wel iets."

Het kwam uiteindelijk tot een sprint met vier voor goud en de titel. "Het werd een lange sprint die licht bergop liep", analyseerde Lejeune. "Dat ligt Aubin Sparfel net iets beter. Ik haalde er alles uit in de laatste rechte lijn en verschoot er wel van dat ik nog zo'n sprint kon rijden."

Viktor Vandenberghe begon de sprint van heel ver, maar moest tevreden zijn met de derde plaats en de bronzen medaille. "Die derde plaats is een teleurstelling, ook al weten we dat Aubin Sparfel een sterke sprinter is", zuchtte hij. "Daarom begon ik van zodra we de laatste rechte lijn indraaiden ook meteen met sprinten. Het was dan nog ver, maar het was de enige manier om de rest te verschalken. Het beste was er echter af bij mij. De passages aan de trappenpartij hadden me veel energie gekost. De opeenvolging van zand en trappen zorgden ervoor dat het een zeer lastig EK werd."